Γιάννης Παπαθανασίου

Φωτογραφίες

logo facebook

Newsletter


Εγγραφείτε στο Newsletter για να ενημερώνεστε για τη δράση μου. 

Ομιλία στη συζήτηση στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό του 2012

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

 

Η παροχή ευρείας κοινοβουλευτικής στήριξης στη σημερινή κυβέρνηση, κατέστη επιβεβλημένη προκειμένου να αντιμετωπισθεί ο εθνικός κίνδυνος που δημιούργησε η ανεύθυνη πρωτοβουλία του τέως πρωθυπουργού για το δημοψήφισμα.

 

Και είναι σίγουρα χρήσιμη και ωφέλιμη, στο βαθμό που υπηρετεί την εθνική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της κρίσης.

 

Μπορεί ωστόσο να αποβεί επικίνδυνη, εάν λειτουργήσει ως άλλοθι για να μην επισημαίνονται λάθη και παραλείψεις.

 

Αυτό ακριβώς θα πρέπει να αποφύγουμε στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2012.

 

Έναν Προϋπολογισμό, που δεν έχει ακόμη πείσει για την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητά του.

 

Έναν Προϋπολογισμό με σημαντικές αδυναμίες, τις οποίες δεν μπορούμε ούτε να αγνοήσουμε, ούτε να δικαιολογήσουμε.

 

Κατ' αρχήν, στηρίζεται σε δύο βασικές υποθέσεις, οι οποίες είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν θα επαληθευτούν.

 

Η πρώτη αφορά την εφαρμογή του προγράμματος εθελοντικής ανταλλαγής ομολόγων, γνωστού και ως PSI. Η Κυβέρνηση εξαρτά την επίτευξη των στόχων του προϋπολογισμού, από την υπόθεση, ότι όλοι οι ιδιώτες πιστωτές θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα και θα δεχθούν την απομείωση της ονομαστικής αξίας των ομολόγων τους κατά 50%.

 

Το θέμα αυτό, ωστόσο, αποτελεί αντικείμενο μιας δύσκολης και αβέβαιης διαπραγμάτευσης, η οποία μόλις ξεκίνησε. Ποιος μας εγγυάται ότι στην πορεία δεν θα υπάρξουν προβλήματα και αποκλίσεις από τους αρχικούς όρους; Ειδικά μάλιστα σε μια περίοδο, όπου η κρίση χρέους στην ευρωζώνη επιδεινώνεται και οι προβλέψεις για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας παραμένουν αρνητικές. Κάθε μέρα η αβεβαιότητα για το μέλλον του ευρώ εντείνεται. Και οι αντιδράσεις των αγορών γίνονται όλο και πιο απρόβλεπτες. Πως είναι δυνατόν, λοιπόν, να προεξοφλούμε από τώρα ότι το αποτέλεσμα από την εφαρμογή του PSI θα είναι 100% θετικό, ώστε να μειωθεί το χρέος και να αποκλιμακωθούν οι τόκοι σύμφωνα με τους υπολογισμούς της κυβέρνησης;

 

Το δεύτερο μεγάλο ερώτημα αφορά την έκταση της ύφεσης, η οποία προβλέπεται ότι το 2012 δεν θα ξεπεράσει το 2,8%. Ήδη όμως όλα δείχνουν ότι και αυτή η εκτίμηση, όπως όλες οι προηγούμενες, θα πρέπει να αναθεωρηθεί επί τα χείρω.

 

Ακόμα δεν έχει προλάβει να ψηφιστεί ο Προϋπολογισμός και έχει πέσει έξω η πρόβλεψη για 5,5% ύφεση το 2011. Ο κ. Προβόπουλος είπε, εδώ στη Βουλή πριν λίγες μέρες, ότι θα πλησιάσει στο 6%. Η φθινοπωρινή έκθεση του ΟΟΣΑ κάνει λόγο για 6,1% ύφεση φέτος και 3% το 2012.

 

Και σε κάθε περίπτωση, πόσο ρεαλιστικό είναι να περιμένουμε ότι η ύφεση θα μειωθεί κατά 3 και πλέον ποσοστιαίες μονάδες από τη μια χρονιά στην άλλη, χωρίς να αλλάξει τίποτα στο εφαρμοζόμενο μείγμα πολιτικής;

 

Κι εδώ βρίσκεται η σημαντικότερη ίσως αδυναμία του Προϋπολογισμού: πως είναι δυνατόν να περιμένουμε καλύτερα αποτελέσματα, χρησιμοποιώντας μεγαλύτερη δόση από μια συνταγή που απέτυχε;

 

Γιατί σε μια οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση εξακολουθούμε να δίνουμε προτεραιότητα στην αύξηση των φόρων, αντί στον περιορισμό των κρατικών δαπανών; Και μάλιστα αφού φάνηκε ξεκάθαρα ότι, παρά τη φορολογική καταιγίδα, τα έσοδα μειώνονται αντί να αυξάνονται;

 

Γιατί εξακολουθεί να υπάρχει απελπιστική στασιμότητα, όσον αφορά τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, τις διαρθρωτικές αλλαγές, τις αποκρατικοποιήσεις και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας;

 

Γιατί συνεχίζεται η λογική των οριζόντιων περικοπών και των μισθών ανέχειας στο δημόσιο, την ώρα που το ζητούμενο είναι η ανασυγκρότηση της διοικητικής μηχανής;

 

Γιατί το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων είναι στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων δέκα ετών και συνεχίζεται η πρωτοφανής αδυναμία για την απορρόφηση των 15 δις ευρώ από το ΕΣΠΑ;

 

Ποιο είναι το εναλλακτικό σχέδιο της κυβέρνησης, σε περίπτωση μεγαλύτερης ύφεσης ή απόκλισης σε σχέση με τους στόχους του PSI; Υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο, ή θα δούμε πάλι φορολογικές αυξήσεις και πρόχειρα μέτρα της τελευταίας στιγμής, για να κλείσουν οι τρύπες.

 

Κυρίες και Κύριοι,

 

Παρά το γεγονός ότι ψηφίζουμε τον προϋπολογισμό, όλα αυτά τα ερωτήματα παραμένουν για εμένα μετέωρα και αναπάντητα, αφήνοντας σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη δυνατότητα εκτέλεσής του. Και αυτό είμαι υποχρεωμένος να το επισημάνω.

 

Πήραμε υπεύθυνα την απόφαση να στηρίξουμε αυτή την Κυβέρνηση, προκειμένου να αποτραπεί ένας άμεσος και σοβαρός κίνδυνος για τη χώρα. Και για να αποκατασταθεί ταυτόχρονα ένας στοιχειώδης βαθμός αξιοπιστίας της Ελλάδας, μετά από το πρωτοφανές φιάσκο του δημοψηφίσματος και των Κανών.

 

Η ίδια αίσθηση ευθύνης μας επιβάλει να ελέγχουμε τις πράξεις και τις παραλείψεις της, ειδικά σε κρίσιμης σημασίας θέματα όπως ο Προϋπολογισμός.

 

Αυτό που περιμένουμε από το σημερινό πρωθυπουργό, είναι να διορθώσει κατά τη διάρκεια της θητείας του, όσο το δυνατόν περισσότερα από τα λάθη που έγιναν τα προηγούμενα δύο χρόνια.

 

Δυστυχώς, στην προκειμένη περίπτωση, βλέπουμε τα λάθη να συνεχίζονται. Όμως, δεν υπάρχουν πια άλλα περιθώρια για αστοχίες και για φιλόδοξες προβλέψεις που συνεχώς πέφτουν έξω.

 

Η πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης κατάφερε να εξαντλήσει την ανοχή των εταίρων μας στην Ευρωζώνη και κυρίως την ανοχή των Ελλήνων πολιτών.

 

Εάν θέλουμε να έχουμε την παραμικρή ελπίδα εξόδου από την κρίση, χρειαζόμαστε άμεσα ένα νέο μείγμα πολιτικής. Και όχι τη διαιώνιση μιας αποτυχημένης συνταγής, που καθιστά την Ελλάδα όλο και φτωχότερη, όλο και πιο αδύναμη να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

 

Η χώρα μας χρειάζεται άμεσα αλλαγή πολιτικής. Σ' αυτή την κατεύθυνση οφείλει να συμβάλει ο νέος Προϋπολογισμός. Σ' αυτή την κατεύθυνση οφείλει να συμβάλει η παρούσα κυβέρνηση.

 

Σας ευχαριστώ.

 





Γιάννης Παπαθανασίου © 2013