Γιάννης Παπαθανασίου

Φωτογραφίες

logo facebook

Newsletter


Εγγραφείτε στο Newsletter για να ενημερώνεστε για τη δράση μου. 

Συνέντευξη στο περιοδικό «Down Town» στην Κάλλια Καστάνη

downTownΔιάβασα κάπου ένα εξαιρετικό άρθρο για σας, με τίτλο «Το δράμα του Σίσυφου» Αισθάνεστε έτσι καμιά φορά; Υποχρεωμένος να κυλάτε αιωνίως το βράχο των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους; Και καταδικασμένος να χάνετε;

Η εικόνα του Σίσυφου, μου φαίνεται λίγο μοιρολατρική και μίζερη. Πάντα πίστευα και πιστεύω ότι για κάθε πρόβλημα υπάρχει λύση, αρκεί να έχουμε το θάρρος και την τόλμη να την εφαρμόσουμε.

Και να το κάνουμε την ώρα που πρέπει, όχι να πετάμε τη μπάλα στους επόμενους. Σίγουρα αυτό είναι κάτι που έχει κόστος. Και πολιτικό και προσωπικό. Αλλά, αν ως χώρα, είχαμε τολμήσει να αντιμετωπίσουμε δραστικά τα προβλήματα της οικονομίας μας πριν από 10 – 15 χρόνια, σήμερα κανένας δεν θα χρειαζόταν να κάνει το Σίσυφο. Το βράχο των ελλειμμάτων και του χρέους μπορούμε να σταματήσουμε να τον κυλάμε όταν πούμε όλη την αλήθεια, τη συνειδητοποιήσουμε όλοι και αποφασίσουμε να κάνουμε ότι απαιτείται. Η κρίση, εκτός από απειλή, είναι ίσως και η ευκαιρία να γίνουν όλα αυτά.

«Τσάρος της Οικονομίας» - μήπως είναι ένας ωραίος τίτλος για μια άχαρη δουλειά ; Τα τελευταία χρόνια, πόσες φορές οι υποχρεώσεις του κράτους σας έχουν κάνει να χάσετε τον ύπνο σας;

Μάλλον βαρύγδουπο θα τον έλεγα αυτό τον τίτλο. Το «τσάρος» παραπέμπει αυτόματα στην έννοια της εξουσίας, που δεν με εκφράζει καθόλου. Η θέση αυτή για μένα σημαίνει πρώτα και πάνω από όλα, τεράστια ευθύνη. Ειδικά σε μια τέτοια περίοδο, που βρισκόμαστε στο μέσο της χειρότερης παγκόσμιας κρίσης των τελευταίων 80 ετών. Και οι φορές που έχω χάσει τον ύπνο μου είναι πάρα πολλές. Η δουλειά αυτή είναι απίστευτα απαιτητική, έχει άγχος και κούραση, αλλά με τίποτα δεν θα την έλεγα άχαρη.

Εκ των πραγμάτων η θέση του υπουργού Οικονομίας δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής. Είστε ο άνθρωπος που μας ζητά χρήματα και μας λέει διαρκώς πόσα χρωστάμε. Γίνεστε συχνά αποδέκτης παραπόνων από τους πολίτες;

Σε κανέναν δεν αρέσει να χρωστάει, και πολύ περισσότερο να πληρώνει. Αλλά ένας υπουργός οικονομίας και οικονομικών δεν γίνεται να είναι πάντα και για όλους ευχάριστος, ειδικά σε εποχή κρίσης σαν και αυτή, μάλλον ποτέ δεν είναι ευχάριστος. Προτιμώ πάντως να δέχομαι παράπονα από τους πολίτες γιατί τους λέω δυσάρεστες αλήθειες, παρά να έρθει οποιοσδήποτε και να μου πει ότι τον κορόιδεψα, ότι του είπα ψέματα, ή ότι υποσχέθηκα πράγματα που ήξερα ότι δεν μπορώ να τηρήσω.

Πόσες φορές έχετε ακούσει τη φράση «μπορείτε εσείς κύριε υπουργέ να ζήσετε με 400 ευρώ;» Και τι απαντάτε;

Θα ήταν υποκρισία να πω ότι μπορεί να ζήσει κάποιος εύκολα με 400 ευρώ. Και αισθάνομαι ειλικρινά άσχημα όταν συναντώ ανθρώπους που είναι υποχρεωμένοι να ζουν με πολύ λίγα χρήματα. Θα ήταν όμως ανεύθυνο και ανέντιμο να πω ότι από τις 5 Οκτωβρίου θα τα κάνουμε 1.000. Η κοινωνική πολιτική με δανεικά, που ήταν το μοντέλο διακυβέρνησης της δεκαετίας του '80, μπορεί να ωφέλησε κάποιους πολιτικά, αλλά φόρτωσε τη χώρα μας με ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, που σήμερα απαιτεί 10- 12 δισ. το χρόνο, μόνο για τους τόκους. Αν θέλουμε το κράτος να δίνει πραγματικά καλύτερες συντάξεις και παροχές προς τους πολίτες, χωρίς να το πληρώνουν μετά στο διπλάσιο και στο τριπλάσιο οι ίδιοι, τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, θα πρέπει να χτίσουμε μια πιο υγιή οικονομία. Μια οικονομία που παράγει περισσότερα από όσα χρωστάει.

Παραδίδοντας το υπουργείο σε σας, ο κ. Αλογοσκούφης, με τον οποίο είχατε μια στενή και καλή συνεργασία, σας άφησε παρακαταθήκη μια φράση: «Να θυμάσαι πως άλλος χρωστάει και άλλος πληρώνει». Καταλάβατε εν τέλει τι εννοούσε;

Αυτό είναι μια αλήθεια που προκύπτει από τον ίδιο το ρόλο του υπουργού οικονομίας. Το υπουργείο οικονομίας δεν χρηματοδοτεί μόνο τις δικές του πολιτικές, ούτε μόνο τη δική του λειτουργία. Χρηματοδοτεί τη λειτουργία του κράτους και το σύνολο των πολιτικών της κυβέρνησης. Είναι επομένως κομμάτι της δουλειάς και το να πληρώνεις λογαριασμούς άλλων. Είναι όμως και το να κάνεις περικοπές όπου χρειάζεται, να ελέγχεις και να λες πολλές φορές όχι. Και πιστέψτε με, έχει κι αυτό το κόστος του. Από το να δυσαρεστήσεις συναδέλφους, μέχρι να χάσεις φίλους. Βέβαια, η δουλειά του Υπουργού Οικονομίας θα ήταν πιο εύκολη, αν ο κάθε ένας από τους υπόλοιπους υπουργούς, σκεφτόταν και αποφάσιζε και σαν υπουργός οικονομίας.

Αυτές οι εκλογές εξελίσσονται σε μια one-on-one κόντρα για την οικονομία: Το ΠΑΣΟΚ ρωτάει «που πήγαν τα λεφτά», η ΝΔ ανταπαντά «που θα βρείτε τα λεφτά»; Πόσο αισιόδοξος είστε για το μέλλον μας, που ξεκινάει το βράδυ της Κυριακής της 4ης Οκτωβρίου;

θα είμαι αισιόδοξος αν το βράδυ της Κυριακής, έχουμε επιλέξει ως χώρα, να πάμε μπροστά και όχι πίσω. Εμείς είπαμε από την αρχή ότι οι καιροί είναι δύσκολοι και θα είναι δύσκολος και ο δρόμος. Αν κρατήσουμε σήμερα σταθερό το τιμόνι, θα περάσουμε στην άλλη πλευρά μια ώρα αρχύτερα και με καλύτερες προϋποθέσεις. Αν πιστέψουμε στις «μαγικές» λύσεις, στα μαντζούνια και τους λαγούς με πετραχήλια που υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ, το μέλλον θα είναι πολύ χειρότερο.

Χάρη σε σας ανακαλύψαμε έναν αξιωματούχο που λατρεύουμε να μισούμε: τον κοινοτικό Επίτροπο για τις Νομισματικές και Οικονομικές Υποθέσεις τον κύριο Αλμούνια. Είναι αλήθεια τόσο τρομακτικός όσο ακούγεται;

Ο κύριος Αλμούνια δεν είναι τρομακτικός, ούτε αντιπαθής. Έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο ως Επίτροπος και είναι αυστηρός όσο πρέπει, για να κάνει σωστά τη δουλειά του. Από κει και πέρα, αν εμείς σήμερα πρέπει να στριμωχτούμε για να μειώσουμε το έλλειμμα και το χρέος της οικονομίας μας, δεν το κάνουμε για να μη μας μαλώσει ο κύριος Αλμούνια, ούτε γιατί το χρωστάμε στον ίδιο προσωπικά. Το χρωστάμε σε μας τους ίδιους. Εμείς θα βρεθούμε σε αδιέξοδο, εμείς δεν θα μπορούμε να δανειστούμε, εμείς θα πληρώνουμε υπέρογκα το χρέος μας, αν δεν μαζέψουμε το έλλειμμα. Άλλωστε οι αγορές λειτουργούν με τη δική τους λογική, ανεξάρτητα από το τι λέει ο κύριος Αλμούνια. Δεν χρειάζεται λοιπόν να μισούμε τον κύριο Αλμούνια, ούτε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η ευθύνη είναι όλη δική μας.

Αισθάνεστε υποχρεωμένος από τη θέση και το ρόλο σας να ζείτε λιτή ζωή; Που μένετε ; Τι αυτοκίνητο οδηγείτε ; Πιστωτική κάρτα έχετε;

Εκτός από το γεγονός ότι διαθέτω πλέον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο, ζω ακριβώς όπως ζούσα και πριν γίνω υπουργός. Γεννήθηκα στο Χαλάνδρι και μένω στην Κηφισιά. Οδηγώ ένα Toyota Rav 4, αν και για τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη έβρισκα πάντα πολύ πιο βολικό το μηχανάκι. Πιστωτική κάρτα έχω, αλλά προσπαθώ να τη χρησιμοποιώ με σύνεση.

Στο σπίτι ποιος έχει το κουμάντο των οικογενειακού «προϋπολογισμού»; Ποιος πληρώνει τους λογαριασμούς;

Θα περιμένατε πραγματικά από έναν υπουργό Οικονομίας να σας απαντήσει ότι δεν έχει το κουμάντο του οικογενειακού προϋπολογισμού;

Η σύζυγος ή οι κόρες σας, σας κάνουν παράπονα για την ακρίβεια;

Ναι κάνουν. Τα ακούω, και μάλιστα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού προέρχονται από νέους ανθρώπους όπως οι κόρες μου. Έτσι έχω μια πιο άμεση εικόνα για το τι σκέπτεται η νέα γενιά και τι την ενοχλεί.

Όταν βγαίνετε έξω για φαγητό ή για ψώνια σας δίνουν πάντα απόδειξη;

Λόγω αναγνωρισιμότητας, θα ήταν υπερβολή να μη μου δώσουν απόδειξη. Αλλά το ζήτημα είναι να μάθουμε όλοι να απαιτούμε αποδείξεις. Έχουμε φτάσει πια στο σημείο όπου αντί ντρέπεται ο επιχειρηματίας που δεν κόβει απόδειξη, να ντρέπεται ο καταναλωτής που τη ζητάει.

Παρακολουθείτε καθόλου τις τιμές στο ράφι; Έχετε βρεθεί ποτέ στη θέση του καταναλωτή που καλείται να πληρώσει ένα αδικαιολόγητα μεγάλο ποσό για ένα αγαθό ή μια υπηρεσία;

Λόγω και της θητείας μου στο υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά και της προηγούμενης ιδιότητάς μου, του εμπόρου, παρακολουθώ πολύ στενά τις τιμές στο ράφι. Αλλά πέρα από αυτό, είμαι καταναλωτής. Βεβαίως έχω δει τιμές που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην αξία και την ποιότητα του προϊόντος ή της υπηρεσίας. Εκεί φαίνεται η έλλειψη καταναλωτικής συνείδησης στη χώρα μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο καταναλωτής δεν αρκεί να παραπονιέται, πρέπει να τιμωρεί τον επιχειρηματία που τον εκμεταλλεύεται και να αλλάζει μαγαζί.

Έχετε μικρές «αδυναμίες» - ρούχα, γραβάτες, πούρα, πένες, κάτι άλλο - ή χόμπι για τα οποία μπορείτε να γίνετε σπάταλος;

Όχι, δεν έχω ακριβά γούστα. Σε όλους μας θα τύχει βέβαια κάποια στιγμή να ξοδέψουμε λίγο παραπάνω, για κάτι που μας ευχαριστεί. Αλλά αυτό είναι ωραίο, ακριβώς γιατί γίνεται περιστασιακά και όχι συστηματικά. Δεν καπνίζω και έτσι τα πούρα δεν μου λένε τίποτα. Έχω όμως μια αδυναμία στις γραβάτες.

Διαβάζετε τίποτ' άλλο εκτός από εκθέσεις, στοιχεία, ισολογισμούς και νούμερα; Ποιο καλό βιβλίο διαβάσατε τελευταία;

Δυστυχώς αυτή την εποχή δεν έχω χρόνο να διαβάσω βιβλία. Φροντίζω όμως να διαβάζω εφημερίδες, ελληνικές και ξένες - όχι απαραίτητα οικονομικού ενδιαφέροντος.

Οι εκλογές είναι μια ακριβή ιστορία, και για το κράτος και για τους υποψήφιους. Τυπώσατε φυλλάδια; Θα στείλετε SMS; Θα κάνετε μεγάλες συγκεντρώσεις ;

Είναι πράγματι μια ακριβή ιστορία, ειδικά για μια περιοχή όπως η Β' Αθηνών με δεκάδες δήμους και εκατομμύρια πολίτες, με τους οποίους πρέπει με κάποιον τρόπο να επικοινωνήσεις. Προσωπικά είμαι κατά των υπερβολών στις προεκλογικές εκστρατείες. Και για λόγους κόστους, αλλά και για λόγους αρχής. Κάνω ομιλίες σε όσο περισσότερους δήμους μπορώ, έχω τυπώσει ένα φυλλάδιο που στέλνω στους συμπολίτες μου και προσπαθώ να συναντήσω από κοντά όσο περισσότερους μπορώ, μέσα στα χρονικά και οικονομικά περιθώρια που έχω. Όσο για το SMS, είναι ένα μέσο που έχω χρησιμοποιήσει και χρησιμοποιώ, αλλά με ιδιαίτερη φειδώ. Γιατί θεωρώ ότι η υπερβολική χρήση των sms πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα: κουράζει και εκνευρίζει τον αποδέκτη των μηνυμάτων.

Ποιο ρουσφέτι σας ζητούν συχνότερα οι ψηφοφόροι σας; Και τι κάνετε;

Τα αιτήματα που έρχονται σε ένα πολιτικό γραφείο είναι διάφορα, από τα πιο απλά μέχρι και τα εκτός πραγματικότητας. Το συχνότερο βεβαίως αφορά την πρόσληψη στο δημόσιο. Δυστυχώς αυτοί που το ζητάνε δεν υπολογίζουν, ότι ακόμα κι αν ήθελα να ικανοποιήσω το αίτημά τους, με το ΑΣΕΠ αυτό είναι αδύνατο. Η δική μου αρχή πάντως είναι να μην υπόσχομαι τίποτα που δεν μπορώ να πραγματοποιήσω, ανεξάρτητα πόσο μικρό ή μεγάλο είναι.

Πριν μπείτε στην πολιτική, υπήρξατε επιτυχημένος επιχειρηματίας του κλάδου τεχνολογικού εξοπλισμού κτιρίων. Αν κάνατε μια προσωπική «απογραφή - απολογισμό», θα λέγατε πως από την κάθοδό σας στον πολιτικό στίβο είχατε κέρδη ή χασούρα;

Οικονομικά είμαι σίγουρα χαμένος. Αλλά μπαίνοντας στην πολιτική, ήξερα ότι θα έχω απώλειες σε επαγγελματικό και οικονομικό επίπεδο και κυρίως στην προσωπική μου ζωή. Έκανα όμως κάτι που μου άρεσε. Για μένα το κέρδος από την πολιτική συνοψίζεται σε δύο πράγματα: Το πρώτο είναι η εμπειρία της επαφής με τους πολίτες και τα προβλήματά τους, την οποία αν δεν εκτεθείς στο στίβο της πολιτικής δεν την αποκτάς, όσο υψηλή θέση κι αν έχεις. Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι η ικανοποίηση που αισθάνεσαι κάθε στιγμή που βλέπεις, ότι με τη δουλειά που έκανες λύθηκε ένα πρόβλημα ή υπήρξε ένα χειροπιαστό όφελος, μεγάλο ή μικρό, για τη ζωή κάποιων πολιτών.

Πείτε μου ποιο είναι το μότο της ζωής σας ;

«Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα ξεπεζέψεις».

 

 


 

Αρχείο

Ντοκουμέντο

Αποκάλυψη




Γιάννης Παπαθανασίου © 2013