Γιάννης Παπαθανασίου

Φωτογραφίες

logo facebook

Newsletter


Εγγραφείτε στο Newsletter για να ενημερώνεστε για τη δράση μου. 

Μετά το Νομισματικό Ταμείο, Άρθρο στην εφημερίδα «Η Καθημερινή της Κυριακής»

k-logo1Επί έξι μήνες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τρέχει με καθυστέρηση πίσω από τις εξελίξεις. Πολύτιμος χρόνος χάθηκε έως ότου η κυβέρνηση αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης και πάρει τα αναγκαία έτρα, με τις μπλόφες για το ΔΝΤ, με τη δυσφήμιση της χώρας στο εξωτερικό, με την πολυλογία και τις δηλώσεις περί Τιτανικού. Έτσι μας οδήγησε στο ΔΝΤ και έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει μόνη της η κυβέρνηση, θα το κάνει τώρα, σύμφωνα με τις εντολές του ΔΝΤ και των εταίρων μας. Όσες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις δεν μπόρεσε να κάνει η Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια, θα υποχρεωθεί να τις υλοποιήσει τώρα, σ' ένα ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο και με τον πιο ακραίο και βίαιο τρόπο. Άλλες πολιτικές δεν αποτελούν πλέον επιλογή.

Η Ελλάδα μπαίνει στην εποχή της σκληρής και απότομης προσαρμογής. Η κοινωνική συνοχή και η σταθερότητα του πολιτικού συστήματος θα δοκιμασθεί. Και για την οικονομική κατάσταση της χώρας ευθύνες έχει όλος ο πολιτικός κόσμος. Διότι ενώ μιλούσαμε για μεγάλες τομές και μεταρρυθμίσεις, στην πράξη έγιναν λίγα. Συμβιβαστήκαμε, σιωπήσαμε, υποταχθήκαμε στο «πολιτικό κόστος», δεν ορθώσαμε το ανάστημά μας όταν έπρεπε. Πρέπει όμως να θυμίσω ότι όσες φορές η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δοκίμασε να πάρει τέτοιου είδους μέτρα (στην Παιδεία, στο ασφαλιστικό, στις ΔΕΚΟ, στις αποκρατικοποιήσεις), συνάντησε πάντοτε τη λυσσαλέα αντίδραση του ΠΑΣΟΚ, και όχι μόνο.

Δυστυχώς, η συζήτηση εξαντλείται στα σκληρά μέτρα. Η Νέα Δημοκρατία έχει τονίσει ότι χρειάζονται μέτρα τα οποία θα δώσουν αναπτυξιακή ώθηση και θα βελτιώσουν την ψυχολογία της αγοράς. Χρειάζονται θεσμικές και ρυθμιστικές παρεμβάσεις, που θα απελευθερώσουν τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου. Αλλά ούτε αυτές αρκούν γιατί έχουν μακρό χρονικό ορίζοντα ωρίμανσης. Για να έχουμε άμεσα αποτελέσματα απαιτούνται και συγκεκριμένα μεγάλα έργα τοπικής ή περιφερειακής εμβέλειας, χωρίς δημοσιονομικό κόστος, που κυρίως μπορούν να αλλάξουν το κλίμα στην αγορά και παράλληλα να δημιουργήσουν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας. Απέναντι σε αυτήν την επιτακτική ανάγκη, καταθέτω μερικές συγκεκριμένες προτάσεις:

Πρώτον, να προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις. Στη γραφειοκρατία και τη διαφθορά προστέθηκε τώρα και η αύξηση του φορολογικού συντελεστή, που αποθαρρύνει τους επενδυτές. Ένα ισχυρό κίνητρο θα ήταν να είναι αφορολόγητα τα κέρδη για ένα χρονικό διάστημα, π.χ. 10 χρόνια, για μεγάλες επενδύσεις πάνω από κάποιο όριο, που γίνονται με εισαγωγή κεφαλαίων σε τομείς που έχουμε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και μπορεί να υπάρξει υψηλή προστιθέμενη αξία.

Δεύτερον, να προχωρήσουμε στην αναβάθμιση τεσσάρων μεγάλων αεροδρομίων της χώρας σε Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Ρόδο και Κέρκυρα, με συμμετοχή ιδιωτών, σύμφωνα με το πρότυπο του «Ελευθέριος Βενιζέλος». Και να επεκτείνουμε αυτή τη μεθοδολογία για την κατασκευή μαρίνων, αλλά και για να αναβαθμίσουμε τα λιμάνια της χώρας.

Τρίτον, να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε άμεσα 1-2 έργα μεγάλης εμβέλειας για τουρισμό υψηλής προστιθέμενης αξίας. Στο πνεύμα αυτό πιστεύω ότι θα ήταν εξαιρετικά θετικό να εκμεταλλευθούμε το brand name της Ολυμπίας. Να προχωρήσουμε σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα στην κατασκευή πολύ μεγάλου συνεδριακού κέντρου στην Αρχαία Ολυμπία, μεγέθους που δεν διαθέτει η χώρα μας, με προδιαγραφές για φιλοξενία χιλιάδων συνέδρων και συνοδών (π.χ. από το χώρο της Ιατρικής).
Στην περιοχή υπάρχουν αεροδρόμια (Ανδραβίδα, Άραξος, Καλαμάτα) αλλά και λιμάνι (Κατάκολο) με υποδομές για εξυπηρέτηση μεγάλων πλοίων και κρουαζιερόπλοιων. Υπάρχουν ήδη μεγάλα ξενοδοχεία πολυτελείας, καθώς και σοβαρές, νέες τουριστικές επενδύσεις σε εξέλιξη. Υπάρχουν επίσης περιοχές τουριστικού ενδιαφέροντος, όπως παραλίες, ιαματικές πηγές, ορεινές περιοχές, αρχαιολογικοί χώροι. Η μετακίνηση σε Κεφαλονιά και Ζάκυνθο είναι εύκολη, ενώ αν προχωρήσει η σύνδεση της Ολυμπίας με τον άξονα Κορίνθου - Τριπόλεως μέσω Λαγκαδίων, έργο που αποτελεί πάγιο αίτημα πολλών ετών, θα υπάρξει εύκολη πρόσβαση στην ορεινή Αρκαδία, την Επίδαυρο, τη Νεμέα, τις Μυκήνες, το Ναύπλιο κ.λπ. Και με την ολοκλήρωση της Ολυμπίας οδού (Κόρινθος - Πάτρα - Πύργος - Τσακώνα), που είναι ήδη υπό κατασκευή, θα είναι εύκολα προσβάσιμοι και οι Δελφοί. Το έργο αυτό μπορεί να δώσει αναπτυξιακή ώθηση σε ολόκληρη την Πελοπόννησο.

Τέταρτον, να επιλέξουμε για άμεση αξιοποίηση 2-3 μεγάλα ακίνητα του Δημοσίου, που αποτελούν λανθάνον δυναμικό ανάπτυξης. Για παράδειγμα, πιστεύω ότι οφείλει να αξιοποιηθεί επιτέλους η έκταση του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό, μέσα από την ήπια, εξαιρετικά υψηλής ποιότητας οικιστική ανάπτυξη ενός ποσοστού της συνολικής έκτασης. Με τα χρήματα που θα εισρεύσουν, θα μπορέσει να δημιουργηθεί και να συντηρείται το πάρκο. Παράλληλα, θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, ειδικά στον κλάδο της οικοδομής. Θυμίζω, ότι η έκταση του πρώην αεροδρομίου είναι 5.300 στρέμματα. Αν αξιοποιήσουμε λιγότερο από το 20% της έκτασης, δηλαδή 1.000 στρέμματα, θα συνεχίσουμε να έχουμε το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης με 4.300 στρέμματα (ενδεικτικά το Χάιντ Παρκ στο Λονδίνο είναι 2.500 στρέμματα και το Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης 3.500 στρέμματα). Με τους πιο μέτριους υπολογισμούς η αξία της γης, δηλαδή τα χρήματα που θα εισπράξει το Δημόσιο ξεπερνούν τα 2 δισ. ευρώ. Ακόμη και αν εφαρμόσουμε εξαιρετικά χαμηλό συντελεστή δόμησης, π.χ. 0.3, στα 1.000 στρέμματα θα έχουμε 300.000 τετραγωνικά μέτρα δομημένης επιφάνειας. Συνεπώς, πέρα από το άμεσο όφελος που θα έχει το Δημόσιο από τη γη, θα έχουμε και επενδύσεις της τάξης των 500 εκατ. ευρώ τουλάχιστον. Η άποψη ότι η συγκεκριμένη περιοχή θα πρέπει να αξιοποιηθεί μόνο ως πάρκο, ξεπερνά σήμερα τα όρια της ουτοπίας. Γιατί, σε κάθε περίπτωση, οι πόροι για κάτι τέτοιο δεν υπάρχουν.

Πέμπτον, σημαντικές επενδύσεις περιμένουν να γίνουν από ιδιώτες στις αγορές της ενέργειας και της διαχείρισης απορριμμάτων. Η κυβέρνηση χάνει πολύτιμο χρόνο. Για παράδειγμα, το κράτος δεν μπορεί να παγώνει επενδύσεις στα θαλάσσια πάρκα αιολικής ενέργειας και να μεταθέτει τις όποιες ρυθμίσεις για το 2011. Όταν είσαι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, πρέπει να λειτουργείς με διαδικασίες εξπρές. Ειδικά στην ενέργεια, που είναι ο μοναδικός ίσως τομέας όπου, παρά την κρίση, ξένοι και Έλληνες επιχειρηματίες κυριολεκτικά πιέζουν για να κάνουν επενδύσεις. Το ίδιο και για τα απορρίμματα, όπου εκτός των άλλων, η χώρα εκτίθεται σε κινδύνους να της επιβληθούν μεγάλα πρόστιμα από την Ε.Ε. για τις παράνομες χωματερές.

Έκτον, στον κλάδο της οικοδομής το βασικό πρόβλημα σήμερα είναι οι τιμές. Παρά τις κάποιες μειώσεις που σημειώθηκαν τους τελευταίους μήνες, παραμένουν απρόσιτες για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Μία από τις αιτίες για τη διατήρηση των τιμών σε υψηλά επίπεδα είναι η μεγάλη αξία της γης, κυρίως στα αστικά κέντρα. Το κράτος θα μπορούσε να δώσει λύση, αυξάνοντας την προσφορά, δηλαδή προωθώντας την ένταξη περιοχών στα σχέδια πόλης, δημιουργώντας εκεί τις κατάλληλες υποδομές δικτύων, δρόμων κ.λπ. και πουλώντας νόμιμα πολεοδομημένη γη. Έτσι αντιμετωπίζεται και η αυθαιρεσία, ενώ εξασφαλίζονται και έσοδα για το κράτος.

Έβδομον, να διαμορφωθεί, τώρα και όχι αύριο, ένα ολοκληρωμένο πακέτο αποκρατικοποιήσεων και άμεσης αξιοποίησης της κρατικής περιουσίας. Στο πακέτο μπορούν και πρέπει να περιληφθούν ενδεικτικά, η ΔΕΠΑ, η ΕΥΑΘ, η ΕΥΔΑΠ, το καζίνο Πάρνηθας, η ΛΑΡΚΟ, για τις οποίες οι διαδικασίες είχαν ξεκινήσει επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας. Είναι περιττό να επαναλάβω ότι χρειάζεται άμεση παρέμβαση στον ΟΣΕ με δραστική περικοπή των γραμμών. Σε αυτό τα πλαίσιο πρέπει να εξεταστούν όχι μόνο οι «κερδοφόρες» δημόσιες επιχειρήσεις, αλλά και εκείνες που μονίμως αντλούν κρατικά κεφάλαια για να επιβιώσουν.

Ένα τέτοιο σύνολο αναπτυξιακών μέτρων θα μπορούσε να προσφέρει νέους ρυθμούς ανάπτυξης, νέες θέσεις απασχόλησης και τελικά περισσότερα έσοδα στο κράτος και στα ασφαλιστικά μας ταμεία. Μα πάνω απ' όλα θα μπορούσε να αλλάξει το κλίμα. Σήμερα, που κανείς δεν είναι διατεθειμένος να επενδύσει, το κράτος με τις πρωτοβουλίες του μπορεί να δώσει σημαντικές αναπτυξιακές ευκαιρίες στην ελληνική οικονομία και κατ' επέκτασιν στους Έλληνες. Μόνο που η ανάπτυξη θέλει σχέδιο, τόλμη και ταχύτητα.


 

Αρχείο

Ντοκουμέντο

Αποκάλυψη




Γιάννης Παπαθανασίου © 2013